ต้องไปได้ถึงสิบปีซิครับ
 
บ้านCalendarช่วยเหลือค้นหารายชื่อสมาชิกกลุ่มผู้ใช้สมัครสมาชิก(Register)เข้าสู่ระบบ(Log in)

Share | 
 

 14 ตุลา .............................

Go down 
ผู้ตั้งข้อความ
Admin
Admin
avatar

จำนวนข้อความ : 4098
Join date : 01/06/2015

ตั้งหัวข้อเรื่อง: 14 ตุลา .............................   Tue Oct 11, 2016 9:21 pm

อ้แดง?
สืบเนื่องจากการ์ตูนยาวเรื่อง ระลึกถึง40ปี 6ตุลา ของเราที่ลงไปเมื่อคืนวันอาทิตย์ที่ผ่านมา...
หลายคนสงสัยว่า "ไอ้แดง"ที่เราพูดถึงในเรื่องคือใคร 
มีถามมาหลังไมค์บ้าง
เพื่อนร่วมยุค ที่รู้จักเราดีบางคนก็ถามมาว่า

"ใช่ไอ้...............หรือเปล่า?"
เอาเป็นว่า ไอ้แดง เป็นเพื่อนเรา เป็นเพื่อนรักที่เสียชีวิตเมื่อ40ปีที่แล้ว
เมื่อช่วง(น่าจะ)ตอนเช้า ของวันที่ 6 ตุลาคม 2519

ก่อนหน้าเส้นทางชีวิตเราจะมาตัดกันช่วงสั้นๆ เราไม่รู้จักหรอกว่าไอ้แดง เป็นใครมาจากใหน รู้แต่ว่ามันเรียนที่โรงเรียนเพาะช่าง
ซึ่งเป็นธรรมดาของคนหนุ่มสาวยุคนั้น คบกัน กอดคอกันโดยไม่สนใจกำพืดของกันและกัน ขอให้มีอุดมการณ์บางอย่างร่วมกัน เราก็เป็นเพื่อนกันได้
ถ้าจะให้เดา ครั้งแรกที่เราเจอกัน น่าจะเป็นที่ตึก กตป ที่ปัจจุบันกลายเป็นแหล่งขายล๊อตเตอรี่ใหญ่ไกล้ๆสี่แยกคอกวัว ถนนราชดำเนิน
ตึกกตป เป็นที่ทำงานที่ศูนย์นิสิต ขอมาจากรัฐบาล ต่อมายกให้เป็นที่ทำงานของพวกเรา
พวกเรา เหล่านักเรียนศิลปะกลุ่มหนึ่ง ที่รวมตัวกันอย่างหลวมๆ4-5คน ผลิตงานโปสเตอร์ บิลบอร์ด และอีกสารพัดสื่อสนับสนุนการเคลื่อนไหวให้ขบวนการนิสิตนักศึกษา ที่กำลังมีกิจกรรมคึกคักอยู่ช่วงเวลานั้น

นั่นเป็นช่วงเวลาหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา มหาวิปโยค และกำลังเคลื่อนเข้าสู่เหตุการณ์ 6ตุลา มหาโหด
จำไม่ได้ว่าเราเจอกันเมื่อใหร่ แต่จำได้อีกที ไอ้แดงก็กลายเป็นเพื่อนซี๊ของเรา อดด้วยกัน อิ่มด้วยกัน บางครั้งนั่งโหมงานให้ศูนย์นิสิตยันเช้าด้วยกันโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย 
แถมยังต้องระดมแรงยกไปติดตั้งให้พวกเขาตามเวทีปราศรัย

ไม่มีค่าจ้าง อาหารก็ซื้อเอาด้วยเงินติดกระเป๋าที่มีอยู่น้อยนิด
พลังความคิด เรี่ยวแรงที่หยิบแปรงขึ้นทาสี ล้วนเกิดจากอุดมการณ์ของการต่อสู้ที่ออกมาจากใจล้วนๆ
อุดมการณ์ที่จะทำลายล้าง จักรวรรดินิยมอเมริกา ทำลายล้างนายทุนที่กินแรงแบ่งชนชั้น ทำลายรัฐเผด็จการที่ทำตัวเป็นสุนัขรับใช้อเมริกา กับอีกสารพัดทำลาย 
ตามที่ได้ยินได้ฟังมาจากบรรดาแกนนำนักศึกษาที่พูดใส่หูเราอยู่ทุกวี่ทุกวัน

ไอ้แดงกับเราชอบเพลง ขณะที่เราเขียนบิลบอร์ดต่อต้านจักรวรรดินิยมอเมริกันเราชอบเปิดเพลงร๊อคอเมริกันควบคู่ไปด้วย วงโปรดของไอ้แดงคือวงร๊อคที่ชื่อCCR (Credence Clearwater Revival) และนักร้องชื่อBob Dylan
บวกกับการแต่งกายของมัน กางเกงยีนส์ลีวาย เสื้อเชิรตลายสก๊อต เข็มขัดคาวบอย 
เราเคยล้อมันแบบขำๆว่า 
"มึงบ้าไอ้กันจะตายห่า ทั้งเพลง ทั้งแต่งตัว แล้วเสือกกระแดะมาต่อต้านอเมริกัน"
ไอ้แดงยิ้มแบบเขินๆ " ก็กูชอบ...แม่งเท่ง่ะ"

ค่ำคืนหนึ่ง หลังเสร็จงานขณะที่เรากำลังตั้งวงดื่มพร้อมเปิดเพลงวงCCR ดังสนั่น
แกนนำนักศึกษาที่มีชื่อโด่งดังผู้หนึ่ง เดินอาดๆเข้ามาด้วยมาดของผู้ใหญ่มาตรวจความเรียบร้อย มองพวกเราด้วยสีหน้าไม่พึงพอใจ
"ทำไมฟังเพลงพวกนั้น?....รู้ใหมมันเป็นเพลงของจักวรรดินิยมอเมริกา"
"พวกคุณกินเหล้า ฟังเพลงร๊อค ทำตัวเหมือนพวกกฎุมพี ที่ชอบกินแรง เอารัดเอาเปรียบผู้ใช้แรงงาน ชาวนา"
ผู้นำนักศึกษาพูดจบ เดินจากไปท่าทางหัวเสีย
ส่วนไอ้แดง...นั่งคอตกหมดสนุก
จากนั้นเราก็เริ่มเห็นได้แดง หันมาสนใจเพลงเพื่อชีวิต เริ่มฮัมเพลง คนกับควาย
นกสีเหลือง...
แดงเป็นคนหัวอ่อนเสมอ โดยเฉพาะกับพวกเหล่าปัญญาชนทั้งหลาย

จากนั้นเราเองเริ่มมีงานประจำทำ มีเวลาที่จะเข้าไปที่ตึก กตป เพื่อทำงานคู่กับไอ้แดงน้อยลง แต่เกือบทุกคืนถ้างานไม่มาก ไอ้แดงก็ไปหาเราที่บ้าน อาศัยซุกหัวนอนที่ห้องเราเสมอ
4ตุลา ม๊อบนักศึกษาประชาชนที่ประท้วงการกลับมาของจอมพลถนอม ย้ายจากสนามหลวงเข้าไปอยู่ในบริเวณสนามบอล์ลธรรมศาสตร์ หลังเลิกงานเราไปถึงตอนหัวค่ำ เจอไอ้แดงที่หน้าหอประชุมใหญ่ มันทำหน้าที่เป็นยามรักษาความปลอดภัย สถานการณ์เริ่มตึงเครียด คืนนั้นไอ้แดงตามกลับไปนอนบ้านด้วย
5 ตุลา เลิกงานค่ำ ไม่ได้เข้าไปที่ธรรมศาสตร์ กลับบ้านเลย ตกดึก ไอ้แดงโผล่มาที่บ้าน นั่งคุยนั่งดื่มกันจนดึกมาก ไอ้แดงล้วงปืนพก(จำไม่ได้แล้วว่าเป็นปืนชนิดใหน)เอามาโชว์ บอกว่าเค้าแจกให้พวกยามที่เฝ้าหน้าหอประชุมใหญ่
"สถาณการณ์ไม่ค่อยดี" มันบอก พวกกระทิงแดงชอบมากวนบ่อย 
เราเตือนให้มันระวังตัว...
จากนั้น เราก็ล้มวงดื่ม แยกย้ายกันหาที่ซุกหัวนอน...

โดยที่ไม่รู้เลยว่า นั่นจะเป็นบทสนทนาเบื้องหน้าแก้วเหล้าครั้งสุดท้าย ที่เรามีด้วยกัน
หลังจากนั้นอีกอาทิตย์หนึ่งให้หลัง เราได้เห็นไอ้แดงอีกครั้ง บนหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์เก่า...
ภาพใหญ่บนหน้าหนึ่ง ไอ้แดงนอนกองรวมกับเพื่อนร่วมรบ4-5คน ที่จำได้ติดตา ที่สีข้างมัน มีรูกระสุนปืนM16 ขนาดกำปั้นยัดเข้าไปได้รูหนึ่ง...
หน้าตามันสงบนิ่ง ไม่ยิ้ม แต่ก็ไม่แสดงความเจ็บปวด...มันคงไปดีแล้ว

วันนี้...ผู้นำนักศึกษาคนที่ว่า อายุมากแล้ว ประสพความสำเร็จในชีวิตจบด๊อกเตอร์จากอเมริกา ดินแดนที่เขากับพวกเคยต่อต้านและก่นด่า
เขายังคงเคลื่อนไหวทางการเมืองอยู่ หากแต่ครั้งนี้เขาเป็นแนวร่วมกับอเมริกา มากดดันรัฐบาลไทย โดยอ้างการเรียกร้องประชาธิปไตย

เราทายได้ว่า ถ้าเราถามเขาว่าจำไอ้แดงได้ใหม เขาคงไม่รู้จัก
เพราะไอ้แดง ในฐานะนักเรียนศิลปะธรรมดาคนหนึ่งมันไม่มีความสำคัญพอ

แต่ถ้าเล่าวีรกรรมของไอ้แดงให้เขาฟัง เขาคงเริ่มสนใจ และเรียกขานมันว่าเป็นวีรชนเดือนตุลา
แล้วคงเอาเรื่องไอ้แดงไปเป็นตัวอย่าง กระตุ้นเด็กรุ่นหลังให้ลุกขึ้นมาสู้ทางการเมือง กับธงที่เขาตั้ง และเปลี่ยนไปเรื่อยๆตามยุคสมัย


ไอ้แดง สำหรับเขา มีความสำคัญแค่นั้นเอง..
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://pixhouse.thai-forum.net
 
14 ตุลา .............................
ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 1 จาก 1
 Similar topics
-
» (15942347) first newlook:ว้ายตาย (เปลี่ยนรูปกับเพิ่มอาวุธ)

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
คอกหมู :: ห้องรับแขก :: ข่าวคราว/ความเคลื่อนไหว-
ไปที่: